თეიმურაზ I

თეიმურაზ I იყო ერთ-ერთი ყველაზე ტრაგიკული და ამავე დროს ლიტერატურულად ყველაზე ნიჭიერი მეფე ქართული ისტორიის ამ პერიოდში — მეფობდა კახეთში 1606 წლიდან, ქართლში კი 1625–1632 წლებში. მისი მეფობის ყველაზე მძიმე თავი დაკავშირებულია შაჰ აბას I-ის 1615–1616 წლების საშინელ ლაშქრობებთან კახეთში, როცა ათეულ ათასობით ქართველი დაიხოცა ან გადაასახლეს ირანში (ეს მოვლენა ცნობილია, როგორც „ქართველთა ჟლეტა“). თეიმურაზმა მთელი ცხოვრება მიუძღვნა სპარსეთის წინააღმდეგ ბრძოლას, საძებნელად რუსეთის მხარდაჭერისაც კი მიმართა. იგი ასევე ცნობილია, როგორც გამორჩეული პოეტი — მისი ლირიკული ნაწარმოებები ქართული პოეზიის საგანძურს განეკუთვნება. სიცოცხლის ბოლო წლები გაატარა ტყვეობასა და გადასახლებაში, გარდაიცვალა ასტრახანში ირანულ ტყვეობაში 1663 წელს.